room with a view

Op uitnodiging van Steve en Mandy zijn we van het weekend naar Waiheke afgereisd. Mandy werkt daar in een lodge, die, zoals later bleek, 1 van de meest bekende lodges te zijn op Waiheke. Althans, de lodge verschijnt in verschillende media bladen en in boeken.
De eigenaar van de lodge is momenteel op vakantie en heeft Mandy gevraagd om ervoor te zorgen dat er soms wat mensen in de lodge verblijven, vanwege de verzekering. Dus toen wij de uitnodiging kregen hebben we dus geen moment getwijfeld. Hoe vaak krijg je de mogelijkheid om in een 5 sterren lodge te verblijven met een prachtig uitzicht en voorzien van alle luxe...gratis en voor niks.

Daarnaast was het ook een mooie gelegenheid om weer wat bij te kletsen met Steve en Mandy en natuurlijk wat te zien van het eiland. Het grappige was dat we vanaf de lodge Beachlands konden zien liggen. Het eiland ligt op zo'n half uur varen, maar geeft meteen zo'n schiermonnikoog gevoel. Kleinschalig, artistiek. Alleen schiermonnikoog heeft minder wijnboeren, en daar stikt het van op Waiheke.

Al met al dus een heerlijk weekend, we hebben de kamer alvast laten vast leggen voor volgend jaar :-)

www.tewhaulodge.co.nz voor degene die even een kijkje willen nemen.

Verder gaat alles goed hier!

rennen in het bos

Kom dacht ik, laat ik zo'n vervelende winter zondag maar eens gebruiken om iets nieuws uit te proberen; trail running. Prachtige blauwe lucht, lekker koud dus wat wil je nog meer.

Ik had nog even zitten twijfelen of ik de lange afstand zou doen maar nadat ik vorig weekend flauw gevallen was vond ik de midden afstand goed genoeg. Toch nog 12.5 kilometer.

Op weg naar het evenement bedacht ik mij wel honderd keer: "wat een prachtig landschap". Het was wat nevelig, de zon kwam door de mist heen en dan rij je over een gravel road, heuveltje op en heuveltje af en bij iedere bocht een adembenemend landschap. Jeroen en ik moeten er toch wat meer op uit trekken.

Al met al was het een prachtige route, door het bos, over heuvels en - jawel - door rivieren. Dus met natte voeten verder rennen...Het pad zelf was nat en de grond klei, het was dus op sommige plekken meer glijden dan rennen. Maar ik heb genoten. Geen flauw idee hoe lang ik erover heb gedaan, het was onderweg zo mooi dat ik gewoon even moest kijken (ja ja, ok, moest ook even op adem komen).

Met Jeroen gaat het goed, die is afgelopen week naar het ziekenhuis geweest voor het knippen van zijn amandelen, en daarnaast hebben ze het een en ander gedaan in zijn neus en neusholtes. Behalve een verstopte neus heeft hij geen last. Ongelofelijk.

surfen in de winter

De "waikato region" ligt net iets ten zuiden van Auckland en daar is het dus bar koud. Ook in Auckland was het vannacht erg koud. Jeroen had bijna de neiging om met muts en al in bed te stappen.
Desondanks heeft hij vandaag (koninginnedag in Nieuw Zeeland) toch nog weten te kite surfen. Ongelofelijk!

Wat gaat de tijd toch snel...mijn laatste stukje op mijn blog was bijna twee maanden geleden. Slik...

Er is eigenlijk weining gebeurd:

• ik ben jarig geweest en daarmee hebben we een nieuwe televisie gekocht.
  
• ik ben nu over de 40 en heb voor het eerst een multi focus bril, kon de kleine lettertjes niet meer lezen.
  
• we hebben eindelijk een heat pump, lekker warm in huis!
• Jeroen heeft vorige week tijdens het kite surfen zijn nieuwe board "verloren", gelukkig betaald de verzekering mee aan de vervanging.
  
• Jeroen moet donderdag naar het ziekenhuis voor een operatie aan zijn neusholtes en het knippen van zijn amandelen. Ik moet van de week maar flink wat ijsjes in slaan.
  
• ik heb per 1 juli een nieuwe baan (binnen dezelfde organisatie, een projekt voor 1 jaar)
• Jeroen verkoopt nog steeds zijn "zwaluwen ketting".
• Het is eindelijk zomer geworden in Nederland (stik jaloers).