wellington

Met dank aan Pam die zeer de moeite heeft gedaan om mij zover te krijgen om in de camera te kijken. Helaas. Deze foto is van het weekend gemaakt in Wellington, op de trappen van de tweede kamer.  

plankje

Dit is het surfboardje in aanbouw! Iedere avond komt er een nieuwe laag epoxy overheen, twee lagen voor de onderkant en vier lagen voor de bovenkant. Ik ben diep onder de indruk van de Hammer zijn board bouw kunsten en vind dat hij maar een bedrijfje moet beginnen, plaatsen we een strandtent op Piha waar we de surf dudes serveren met de beste senseo koffie en waar de hammer de hele dag in zee kan liggen en dan 's avonds boardjes bouwt.....

Tof toch! 

WOW

Deze foto is gemaakt op Wellington Airport waar twee kostuums stonden van prijswinnaars van voorgaande WOW competities. WOW staat of World of Wearable Arts. Zaterdagavond ben ik met nog wat collega’s naar een show geweest wat echt een fantastisch spektakel was. Een modeshow met modellen gemaakt van gerecycled materiaal, je kan het zo gek niet bedenken of ze kunnen er kleren van maken.

Tussen de verschillende categorieen was er ballet, geen gewoon ballet maar ook met een groot wauw gehalte! Al met al zeker de moeite waard. Volgend jaar wordt deze show van 20 – 30 september gehouden in Wellington. Ik weet het, het is een lange reis maar zeer de moeite waard.

Daarnaast erg cultureel gedaan, het parlements gebouw bekeken (waarbij ik bijna niet door de security kwam omdat ik even vergeten was dat ik voor Jeroen een vismes had gekocht – oeps sorry), Te Papa museum waar een tentoonstelling was van de Engelse schildren Constable (begin 1800), de Art gallery en het maritiem museum. Mijn benen zijn centimeters korter maar vele ervaringen rijker.
Jeroen was het weekend gewoon thuis en heeft heel hard aan mijn surf boardje gewerkt en die begint er toch wel eng professioneel uit te zien. Binnenkort foto’s 

hulptroepen

De hulptroepen zijn vandaag gearriveerd. Vandaag werd de watertank gerepareerd. Vanmorgen na het uitzwaaien van Katinka, Chris en Fiona verscheen de man die al het water uit de watertank kwam pompen en daarna ging schoonmaken. Voor het schoonmaken moest deze toch wel enigzins zware man in de tank kruipen. Eenmaal binnen vond hij dat te tank wel heel veel heen en weer bewoog en zag hij ook duidelijk dat de tank enigzins van zijn plaats verschoven was. Daarmee brak er paniek uit want onderin de tank zit de aansluiting naar de waterpomp en als die beschadigd zou zijn waren we nog verder van huis.

Wat bleek nu. De tank (met doorsnee van 4 meter, 25.000 liter) zit half in de grond gegraven met een keurige goot rondom de tank. Deze goot zat echter vol met water en met het leeg halen van de tank was deze dus volledig gaan drijven. Dat had die man dus niet doorgehad en met al zijn geloop in de tank wellicht schade toegebracht aan koppeling.

Jeroen, die op het werk was, kwam naar huis geraced en de waterman was inmiddels begonnen om het water rondom de tank weg te pompen om te kijken hoe groot de schade was. Dat bleek gelukkig mee te vallen. De koppeling tussen tank en waterpomp bleek nog intact. Phew. Leuk hoor wonen in Nieuw Zeeland.

Daarna arriveerde de “plastic surgeons” die het scheurtje als snel gerepareerd hadden.
Als laatste kon de waterman zijn maatje bellen om de watertank weer voor een deel te vullen.
Nu maar hopen dat de verzekering de schade accepteerd, ’t kan zijn dat er tijdens het grasmaaien een steentje weggesprongen is die vervolgens de watertank heeft geraakt en daarmee een lek heeft veroorzaakt.  

professionele board bouwer

Met de zomer in aantocht heeft de Hammer bedacht om een surf board voor mij te gaan bouwen. Z’n eigen kite surf board is (bijna) af dus nu wordt het tijd voor z’n vriendinnetje.
Het ontwerp is naar geleend boardje van Paulien, de grote piepschuim blokken komen van een terrein waar ze nieuwbouw huizen aan het bouwen zijn. De Hammer bouwt er meteen twee, voor het geval zijn tweede vriendinnetje jaloers gaat worden –hihihihi-
Hier snijd hij met een verhitte staaldraad door het piepschuim

Ondertussen kan ik gaan bedenken wat voor kleur het board moet gaan worden, wat voor patroon er op komt enzovoort, suggesties zijn van harte welkom. Voordat ik zover ben moet ik eerst hoognodig wat aan de tuin gaan doen. Ik heb inmiddels een van de feijoah bomen gesnoeid, een andere boom compleet omgezaagd en het gras gemaaid.

Tijdens het grasmaaien ontdektte ik dat er een gaatje in onze watertank zit en loopt het water er letterlijk in een straaltje uit. Paniek, want dat is onze enige watertoevoer en het is weekend. Nu loopt het er niet zo heel snel uit en hopelijk kunnen we maandag iemand bereiken die het hopelijk kan repareren...
Voorlopig zit er wat plakband op de wond. 

met dank

Met dank aan de dames voor de foto's. Jolies heeft de foto's gemaakt, die had namelijk last van d'r schouder. Jeroen klimt hier terwijl Paulien en ik toe kijken.  

laatse keer boarden

Vol goede moed zijn wij vrijdagavond naar National Park gereden met het plan om het weekend te gaan boarden. Paulien en Jolies zouden ons zaterdagochtend komen vergezellen. De zaterdag begon goed, alle liften waren open, de bewolking hing hoog en zo af en toe kwam het zonnetje door. We waren al vroeg op de berg, geen wachttijden bij de lift. Eenmaal boven moesten we een klein stukje boarden om met een volgende sleepjeslift nog wat hoger te kunnen komen. Op weg naar boven zagen we al dat de bewolking razendsnel kwam opzetten en was het zicht minimaal. Dan maar weer even naar beneden, een kopje koffie en wachten, en wachten.... We besluiten naar beneden te gaan, Jeroen al boardend, ik met de lift. Het zicht op de lagere piste lijkt nog redelijk dus vermaken we ons daar maar totdat de dames rond een uur of elf arriveren. Kopje koffie dan maar. In de bar raken we aan de praat met wat Zuid Afrikanen die het Nederlandse taaltje redelijk konden volgen. Gelukkig hadden we het niet over hen!
Terwijl de koffie arriveert begint het buiten te sneeuwen. Na de koffie boarden we nog een uurtje of twee, langzamerhand worden we handschoenen drijf nat en gaat de sneeuw over in regen. Daarmee houden we het dan maar voor gezien.
We lunchen wat in het Chateau, waarna we ons verplaatsen naar ons overnachtingsplekje, Backpackers in National Park.

Na een douche, kopje thee besluiten we een poging te wagen op de klimmuur in Backpackers. Na een korte uitleg over de tuigjes, de touwen enzovoort klimmen we erop los totdat de zweterige vingers en moeige armen de grip niet meer aan kunnen. Ja Hammer, je hebt echt gewonnen, jij hebt de meeste Zwiterse koeibellen laten rinkelen!
Leuke bezigheid dat klimmen maar verdomd vermoeiend.  

lente weer

Dit was de berg vorige week, waarschijnlijk ziet het er volgend weekend heel anders uit want het is de hele week zo rond de 5 tot 8/9 graden geweest op de berg. We gaan het aankomend weekend nog een keertje proberen, samen met Paulien en Jolies.

Afgelopen weekend zijn we druk geweest met het helpen verhuizen van Sascha, Jack, Bas en Tom en zondag zijn we op bezoek geweest in het vakantiehuisje waar momenteel Chris, Katinka en Fiona verblijven. Hoezo woon je in het buitenland, dat zijn allemaal (althans bijna) Nederlanders.....

En nu zijn we beide erg moe.