zomertijd

Van de week had ik via het werk een dag cursus over “strength based practice”. Een duur woord om te zeggen dat je uitgangspunt in de hulpverlening eigenlijk in alle gevallen de krachten en mogelijkheden van een mens moet zijn, ieder mens heeft de kracht en de mogelijkheid om zijn eigen probleem op te lossen en om zich te ontwikkelen!

De trainer liet een filmpje zien van 45 sec, waarin twee teams van 3 spelers een bal naar elkaar moesten overspelen. De opdracht was om te tellen hoe vaak de spelers in de witte t-shirt de bal naar elkaar overspeelde.

Toen het filmpje voorbij was moesten we vertellen hoe vaak de bal over gespeeld was, de trainer leek echter niet echt geinteresseerd in het antwoord. In tegenstelling tot een antwoord op zijn vraag of ons nog iets bijzonders was opgevallen? Niet echt, vond het merendeel. 1 persoon echter dacht een persoon gezien te hebben, in een apenpak.... Yeah right, zei iedereen. Het filmpje werd nogmaals vertoond en wie het laatst lacht, lacht het best want verdomd.... er liep inderdaad iemand door de groep heen, in een apenpak!

Moraal van het verhaal van dit stukje film in deze training was: "kijk verder dan je neus lang is".

Verder was het een beetje een rare week. Een vriend opperde bij een Jeroen dat hij in het weekend wel naar de berg wilde, met als plan om naar het kratermeer (de berg is een aktieve vulkaan) te lopen en dan naar beneden te skieen. De volgende dag bleek dat de vulkaan tot uitbarsting was gekomen op bijna precies hetzelfde moment dat Jeroen met zijn vriend sprak. Brrrrr, je moet er niet aan denken dat je daar in de buurt loopt als zoiets gebeurd.

Daarnaast had ik van de week een begrafenis van de man van 1 van mijn oude teamleden. Een enigzins trieste aangelegenheid want op een leeftijd van 50 bedacht deze man dat hij niet verder door het leven wilde.

Om de gebeurtenissen vrolijk af te sluiten kan ik mede delen dat we van het weekend de zomertijd in gaan, het was vandaag zomers weer, de kersenboom staat in bloei, alsmede allerlei andere bloemen en bomen en ik heb vandaag (zaterdag) zo’n 90 kilometer gefietst en moet nu heel voorzichtig gaan zitten.......

rugby world cup

Sinds vorige week is Nieuw Zeeland in de ban van de Rugby World Cup 2008. Deze wordt gehouden in Frankrijk en Nieuw Zeeland is 1 van de landen die mee speelt en de kiwi’s hebben hoge verwachten in de prestatie van hun “All Blacks”.

Voor het begin van iedere wedstrijd doen de teamspelers een “haka”; een Maori krijgers dans die bij de tegenstanders verschillende reakties op roept. Op deze foto houden de tegenstanders elkaar stevig vast, wellicht omdat ze bang zijn om om te vallen. Van de week was er een team die in een cirkeltje ging staan en al het contact vermeed. Niet echt verbazing wekkend, want een goede haka juicht je de stuipen op het lijf, zoveel kracht, zoveel emotie!

Niet dat dat mij (en wellicht jullie) heel veel interesseerd, van rugby snap ik nog steeds geen donder.

Op het werk hebben we onze bureau’s versierd in het teken van de world cup en hollands getrouw als ik ben, heb ik wat oranje dingen weten op te duikelen. Ik weet het, Nederland speelt geen rugby, maar toch.....

Van het weekend zijn we naar de berg geweest, wellicht voor de laatste keer dit jaar. De sneeuw was in vergelijking met twee weken geleden erg snel achteruit gegaan. Al hadden wij op zaterdag wel een kleine laag verse sneeuw, wat echt super was. Halverwege de dag dacht mijn board; “ik vind het wel best” en mijn punt hapte in wat sneeuw. Dat zorgde ervoor dat ik een soort van gelanceerd werd en toch ook nog vast zat aan mijn board. Al met al vond mijn enkel dat niet echt leuk en zei “nah...nahnahnah”. Ik kon gisteren bijna niet lopen, vandaag was het wel weer een stukje beter. Hardlopen zal ik deze week maar even niet doen.

radical glasses

Na weken van wachten was het afgelopen weekend eindelijk weer goed weer om te gaan boarden. Nou ja, het weekend daarvoor was het ook goed weer maar toen moesten we onze plannen wijzigen omdat Jeroen niet zich niet lekker voelde.

Dus op de dag dat de lente begon (1 September) stonden wij in de sneeuw! En wat was het een geweldige dag. De berg lag volop in de sneeuw en zon, de bewolking hing aan de voet van de berg en bleef daar ook. Op de een of andere manier viel het qua drukte enorm mee.

We waren al vroeg op de berg en konden zo bijna als eersten de piste af, wat een gelukzalig gevoel! Op een gegeven moment kwam er een jonge gast naar mij toe en keek mij lachend aan en zei: "wow, your glasses are radical, awesome"

Verder gaat het hier zijn gangetje. Ik ben sinds twee weken begonnen met een nieuwe baan als project manager/team leider. Afgelopen twee weken was dat nog zonder een team, twee van de maatschappelijk werkers beginnen maandag en over twee weken begint het derde teamlid, de vakature voor het vierde teamlid wordt momenteel gepubliceerd. Spannend en een leuke uitdaging.

Daarnaast ben ik nog steeds volop aan het trainen. Ik heb me ingeschreven voor een triathlon, half januari; 1500 mtr zwemmen, 40 km fietsen en 10 km rennen. En ik speel nog een beetje met de gedachte om me in te schrijven voor de halve marathon. Daarnaast gaan we met het vrouwen fiestclubje in maart vier dagen fietsen in het noorden. Geen lange afstand (het verste is 100 km), maar wel erg heuvelachtig.