half iron(wo)man

Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover: de Auckland Half Ironman". Vorig jaar heb ik ook meegedaan aan deze wedstrijd maar moest het toen opgeven na 7 kilometer rennen vanwege een knie blessure. Dit jaar had ik geen excuus.

Om half 9 stonden we in de start blokken, het water in Maraetai was zo glad als een spiegel en de zon scheen al lekker. Het zwemmen is niet mijn sterkste kant, maar wist toch al snel een lekker ritme te vinden. Het enige wat het ritme doorbrak was na een rondje van 1 kilometer moet je het strand op, een stukje rennen en dan verderop weer het water in om het tweede rondje van 1 kilometer te doen. Dat bracht mij compleet buiten adem en had enigzins moeite om weer in het ritme te komen. Bij het ronden van de laatste boei werd ik daarbij ook nog eens ingehaald door de snelle zwemmers van de 2e groep triathleten die een 1/2 uur later waren gestart.

Daarna op de fiets voor een tochtje van 90 kilometer door een glooiend landschap en na zo'n 30 kilometer een flinke heuvel...3 kilometer lang al slingerend naar boven en daarna kwamen er nog een paar. Ondertussen was er ook een gezellig briesje op komen zetten, en volgens mij draaide de wind net op het moment dat ik de keerpunt had bereikt (ja, ik weet het je kan waanideeen krijgen van al dat sporten). De laatste 30 kilometer was het vechten tegen de bries die op dat moment aan voelde als een orkaan :-)

Het laatste "stukje" was de halve marathon, 3 rondjes van 7 kilometer, op de weg naar het keerpunt (3.5 kilometer) was het langzaam de heuvel op, maar lekker met de wind in de rug)...helaas komt dan wederom het keerpunt en was het 3.5 kilometer vechten tegen al dat natuurgeweld. Ik moest echt iedere 7 kilometer de beslissing nemen om door te gaan....

En jawel - de finish is dan toch in zicht en ik heb het volbracht! Ik had gepland er zo'n 6 uur over te doen. Uiteindelijk is dat 6 uur en 15 minuten geworden.
Van alle vrouwen die mee deden ben ik 22ste geworden (precies op de helft). Maar....van de vrouwen tussen de 40 en 49 ben ik vierde geworden. Ik kan niet uitleggen hoe goed dat voelt!

warm up

Volgende week zaterdag is mijn grote race, de halve ironman. Vandaag heb ik mee gedaan aan een sprint triathlon; 500 mtr zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer rennen, wat enigzins te beschouwen is als een warm up rondje.

Het zwemmen was enigzins chaotisch, zeker rondom de boei. Ondanks het feit dat ik niet echt dorst hard heb ik toch liters (zee) water gedronken...niet echt aan te raden.

De rest van de race ging goed. Ben als 5de in mijn leeftijdsgroep over de finish gekomen. Super!
Nu maar hard duimen dat het volgende week ook zo goed gaat.

Gelukkig begon het 's middags meer te waaien, dus ook Jeroen was blij!

nieuwe huisgenoot?

Zijn Jeroen en ik dan toch eindelijk begonnen aan gezinsuitbreiding? We zijn beiden boven de veerig, dus je weet het maar nooit...soort midlife crisis misschien.

De naam van deze hond in "weetbix", een populair Nieuw Zeelands ontbijt..als je dat ontbijt kunt noemen. Nou ja, de All Blacks eten dat als hun ontbijt dus dan moet het toch wel goed zijn...

Maar goed, daar ging dit stukje niet over. De hond...

De hond is van Jan en Tim, vrienden die hier in Beachlands wonen en zij verhuizen binnenkort naar Hawaii. Ze hebben hun huis verkocht en moesten daar eind februari uit en hebben nog een paar weken te overbruggen. Dus ze wonen nu tijdelijk bij ons in, inclusief de hond.

Van de hond merken we niet zo heel veel (van Jan en Tim ook niet hoor), hij slaapt buiten en is erg oud, dus slaapt veel. Van het weekend, in alle vroegte, moesten we naar hem zoeken want hij was nergens te vinden....totdat we een zacht gekrabbel aan de schuurdeur hoorde..en jawel...hij had die nacht heerlijk in de schuur doorgebracht.
Waarschijnlijk was hij die avond daarvoor in de schuur gaan liggen en had Jeroen dat niet door toen hij 's avonds laat de deur op slot ging doen :-)

Verder gaat het hier zijn gangetje. We hebben al in geen weken regen gezien en het waternivo in de watertank begint nu toch wel aardig te zakken. Gelukkig hebben we de zee dichtbij...zodat we ons in ieder geval kunnen wassen :-)