pakketje met mieren

Bij thuiskomst gisteravond vonden wij een post pakketje vanuit Nederland. Omdat Hammer en ik de afgelopen dagen op het zuidereiland waren heeft het pakketje gezellig bij de voordeur staan wachten sinds vrijdag, een typisch Nieuw Zeelandse gewoonte.
Zo'n 4 dagen dus in zon en regen.

Ik moet eerlijk toegeven dat het erg leuk thuis komen was op deze manier. Heerlijk om de doos open te maken en te kijken wat er allemaal in zit. Het zakje pepernoten werd al ras opengetrokken om vervolgens op ons gemak de rest te bekijken. Drop, een lekker Nederlands boek, enkele Nederlandse bladen, speculaas kruimels en tenslotte heerlijke chocolade muizen. Deze laatste vonden de mieren waarschijnlijk ook erg lekker en hebben zich de afgelopen dagen tegoed gedaan aan al dat lekkere Nederlandse snoepgoed.

De Nieuw Zeelandse douane was erg kritish en heeft de rookworst ingenomen. Het verzoek was om aan te geven of ze het terug moesten sturen voor zo'n 35 euro of dat ze het mochten vernietigen. Ik denk dat ze het op de bbq hebben gegooid. Wij eten dus boerenkoolstampot zonder worst....

Lieve broer en schoonzus en nichtje, onwijs bedankt voor deze hollandse verrassing! Super.

koud

Nou daar zitten we dan in Queenstown. Ben hier vijf jaar geleden met Jeroen ook geweest en is eigenlijk wel een beetje raar zo zonder hem. Al komt hij vanmiddag ons vergezellen om vervolgens met ons meteen door te rijden naar de Milford Sound.
Tot nu toe veel gereden en veel gezien. We hebben gewandeld bij Arthur's Pass en bij Mt Cook. Het weer was bij de laatste lokatie enigzins slecht toen wij aankwamen, maar de volgende dag was het ietsje beter. Helaas knapte het niet genoeg op om de 3500 meter hoge Mt Cook te aanschouwen. De omgeving was en is echter prachtig en erg indrukwekkend. Ik moet eerlijk toegeven dat ik zoiets nog nooit eerder heb gezien...
Gisteren onderweg nog een wijnboer bezocht en wijn geproefd. Het gebouw was net nieuw en was een heel modern en strak gebouw en prachtig vorm gegeven. De wijn was ook erg lekker.

Nu dan in Queenstown, mekka van de outdoor winkels en sporten maar het weer is te slecht om iets te doen. Helaas. Het wachten is dus op de vlucht van Jeroen. Waarschijnlijk duiken we een bioscoop in en drinken we een grote hoeveelheid latte's!

Ijscar

op reis

We zijn onderweg, in een camper die nauwelijks de berg op komt, maar we rijden. Gisteren aangekomen in Arthur's Pass. Gisteren wat ingelopen met twee korte wandelingen die heftig omhoog gingen maar zeker de moeite waard waren.

Vandaag wilde we een heftige wandeling gaan doen maar de weersvoorspellingen zijn te slecht, dus nu maar koffie drinken en een wat kortere wandeling wandelen.

Het is erg gezellig, veel kletsen, lekkere wijnen drinken en lekker eten.

Ijscar

naar het zuidereiland

Ik ben morgen naar het zuidereiland met MJ terwijl de Hammer thuis blijft om te klussen en te werken. Er is een verschil tussen die twee maar daar ga ik nu niet op in.

Ben tweede kerstdag weer terug.

Een hele fijne kerst en eet niet teveel!

IJscar 

puinhoop van de heg

De heg is klaar! Hier is de hammer hard aan het werk om de takken te vermalen tot gruis met een gehuurd apperaat. De machine heeft de hele zondag gedraaid en daarmee hebben we wel een kwart van het afval weten weg te werken. De rest ligt nu achter de schutting in de achtertuin. In de hoop dat het vanzelf verdwijnt.....(keep on dreaming). 

zoals beloofd foto's

Hardstikke illegaal gecopieerd van de website, maar toch gelukt. 

officiele tijd

Ok, heb een beetje gelogen. Ik heb vandaag gekeken op de web site maar mijn officiele tijd voor de mini triathlon is 1.01.47. mmmmm zeven minuten meer dan ik zelf geklokt had en boven het uur. Ik ben echter wel als nummer 10 gefinished in een groep van 209 vrouwen. Dus al met al mag ik nog heel trots zijn. Voor degene die geintereseerd zijn in een foto van mij, om te zien of ik wel echt mee deed. Ga naar www.smileclick.co.nz en ik was nummer 128. Ook bij de zwemfoto's ben ik te vinden, ik heb mijn brilletje al op en sta wat arm rek oefeningen te doen.

Ijscar

nog een wonder

Ook het spotten van een eagle ray is een wonder. Met dank aan de hammer voor het schieten van de plaatjes.

Ijscar 

onder water wonder

Vandaag gedoken bij Goat Island, dat was een tijd geleden. Dit is een van de wonders die de onderwaterwereld verborgen houdt voor mensen die geen duik brevet hebben!

Taal

Mijn excuses voor de taalfouten in de voorgaande hoofdstukken. Ik wil te snel de dingen op papier zetten en lees het niet echt na. Ik zal mijn leven beteren.

IJscar

I did it

I did it!
Rond 7 uur vanmorgen was ik op de plaats van bestemming, na een nacht nauwelijks te hebben geslapen, misschien van de spanning, misschien van de wijn tijdens het kerst etentje van mijn werk.

Bij aankomst mijn fiets naar de juiste plek gereden, waarbij het meteen duidelijk werd dat mensen het toch wel vaker hadden gedaan. Naast de fiesten die er al stonden stond keurig een kratje met de droge kleren, een drinkfles, hand doek en wat te happen. Ik dus terug naar de auto en mijn droge kleren maar in een tas gestopt en naast mijn fiest gezet. Banden nog gecheckt, waarbij mijn buurvrouw opmerkte dat ik het toch waarschijnlijk wel vaker had gedaan. Eueueueh niet dus.

Na de briefing om 7.45 moesten we zo'n 400 meter lopen om bij de plek te komen waar we mochten beginnen met zwemmen. De stoplichten werden voor ons op groen gezet en een hele kolone vrouwen in badpak liep door het dorp.

Zwemmen ging goed, we hadden de stroom mee maar het was wel berekoud. Ik durfde mijn hoofd niet in het water te stoppen, dus uiteindelijk borstcrawl gedaan met mijn hoofd continue boven water. Na 400 meter er weer uit en naar het terrein waar de fietsen stonden, vlug mijn droge kleren over mijn zwemkleding (ja ik weet het, klinkt wat dom, is ook dom...) en op de fiets.

Fietsen ging super lekker en al gauw had ik de vaart er in en kon ik toch behoorlijk wat mensen inhalen. Op een gegeven moment viel mijn bidon uit zijn houder wat natuurlijk voor wat oponthoud zorgde, voor mijzelf dan. Al heel snel had ik mijn rondjes gedaan en kwam ik terug op een terrein wat toch nog wat leeg-ig was, dat gaat dus goed, dacht ik.

Toen het rennen, ik had zelf verwacht dat ik daar toch wel wat moeite mee zou hebben, benen voelen toch vaak zwaar aan na het fietsen. Gelukkig had ik al snel het ritme te pakken en moest ik alleen een paar keer stoppen om mijn veters weer vast te knopen. Al snel was ik op het keerpunt en heb ik er iets meer vaart in gezet. Zo'n 100 meter voor de finish hoorde ik iemand achter mij komen en eenmaal naast mij zag ze er toch wel professioneel uit, Ik keek haar aan en versnelde mijn pas om haar uit te dagen. Ze moest lachen en paktte de uitdaging aan, de sprint was ingezet. Dat was een super eind, voelde toch alsof ik voor de beker ging. De sprint verloor ik maar we moesten beiden erg lachen en bij afscheid gaf ze me een omhelzing (waarschijnlijk om haar overwinning te vieren).

Na 55 minuten was het hele gebeuren over! Van de hammer moest ik het binnen een uur doen, zie hier! Volgens de website doet een gemiddelde vrouw 80 minuten over de race dus mag ik mij wel zeer trots voelen. En dat is absoluut zo, maar ook heel moe en verbrand.....

Binnenkort misschien een foto want er was een fotofraaf die een paar keer een foto heeft gemaakt.

Tot later.

Ijscar

op naar de mini triathlon

Nog 1 nachtje slapen en dan gaat mijn mini triathlon beginnen. Ik heb niet zo heel veel getraind, het is moeilijk om 's ochtends mijn bed uit te komen om eerlijk te zijn.
Maar ik ga het toch maar proberen, 400 mtr zwemmen, 12 km fietsen en 4 km lopen. Gister avond nog gezwommen wat wel erg lekker ging.
Vanavond een kerst bbq van het werk, maar geen wijn voor mij anders haal ik het morgen helemaal niet.

Ijscar