rennen in het bos

Kom dacht ik, laat ik zo'n vervelende winter zondag maar eens gebruiken om iets nieuws uit te proberen; trail running. Prachtige blauwe lucht, lekker koud dus wat wil je nog meer.

Ik had nog even zitten twijfelen of ik de lange afstand zou doen maar nadat ik vorig weekend flauw gevallen was vond ik de midden afstand goed genoeg. Toch nog 12.5 kilometer.

Op weg naar het evenement bedacht ik mij wel honderd keer: "wat een prachtig landschap". Het was wat nevelig, de zon kwam door de mist heen en dan rij je over een gravel road, heuveltje op en heuveltje af en bij iedere bocht een adembenemend landschap. Jeroen en ik moeten er toch wat meer op uit trekken.

Al met al was het een prachtige route, door het bos, over heuvels en - jawel - door rivieren. Dus met natte voeten verder rennen...Het pad zelf was nat en de grond klei, het was dus op sommige plekken meer glijden dan rennen. Maar ik heb genoten. Geen flauw idee hoe lang ik erover heb gedaan, het was onderweg zo mooi dat ik gewoon even moest kijken (ja ja, ok, moest ook even op adem komen).

Met Jeroen gaat het goed, die is afgelopen week naar het ziekenhuis geweest voor het knippen van zijn amandelen, en daarnaast hebben ze het een en ander gedaan in zijn neus en neusholtes. Behalve een verstopte neus heeft hij geen last. Ongelofelijk.