op naar huis

Sinds zaterdag zijn we zonder bezoek, het huis is leeg en voelt raar aan. Voor het eerst sinds maanden geen bezoek....
Geen Jan en Tine die er zijn als we thuis komen en geen lekker wijntje na het werk.
Om ons zelf maar van het verdriet weg te sleuren zijn we begonnen met het klussen van een kast voor de slaapkamer. Of eigenlijk hammer. Ik kon helpen met het tillen van een drie meter lange kast, wat natuurlijk een zwaar karwei was. Hij kraakte dan ook aan alle kanten!
Maar goed, hij staat en hij is schitterend. Alle kleren zijn na twee jaar dan eindelijk uit de dozen en op 1 plek te vinden. Jippie!