cycle for life

Het was vandaag (zondag 11 november) een beetje een raar idee, een kleine week nadat mijn tante Ellen een stuk gaat fietsen en een fatale hartaanval krijgt, stap ik op de fiets voor een evenement met de naam “Cycle for life”.

Ik heb de rit van vandaag dan ook maar opgedragen aan Ellen, met tranen in mijn ogen, dan wel van de wind dan wel van de emoties.

De rit van vandaag was georganiseerd door de rotary en was 100 kilometer lang, door redelijk heuvelachtig terrein. Geen flauw idee hoeveelste ik ben geworden, ik wilde hem gewoon uitreiden. De laatste 10 kilometer was een flinke uitdaging, ik kon geen heuvel meer zien en mijn benen voelde met de meter zwaarder en zwaarder.

Toch heb ik erg genoten. Het weer was prachtig en de sfeer was erg gemoedelik. Al met al heb ik er zo’n 3 uur en 45 minuten overgedaan. Niet slecht, al zeg ik het zelf.

Bij thuiskomst moest ik echter wel een dutje doen, ik was zo moe....

Verder is Jeroen begonnen met het verlengen van het deck, aan de achterkant van het huis. Inmiddels kan de buiten eettafel erop staan en hebben we gisteren voor het eerst weer buiten gegeten. Het deck moet nog verder afgewerkt worden (hout rondom en een plantenbak aan de zijkant), maar ziet er nu al veel beter uit.