en weer een triathlon

Zondagmorgen, de wekker gaat om ½ 7. Na een nacht heel slecht slapen vanwege verkoudheid en andere dingen moet ik het vandaag waar maken. Weken van trainen werden vandaag gevolgd door “de wedstrijd”, een dubbele mini triathlon.

Bovenop de verkoudheid kwam nog dat ik wat maagkrampen had. Zenuwen of????

Een schitterende dag, blauwe lucht en een spiegelgladde zee. Wat willen we nog meer?

Ik was 1 van de 50 die zich voor de dubbele afstand hadden ingeschreven. Onderweg naar de start punt voor het zwemmen vroegen we ons allemaal af “wie kwam er eigenlijk op het idee om dit te doen”.

De eerste 200 meter van de 800 gingen absoluut niet. Ik kon mijn ademhaling niet op ritme krijgen en wilde te snel te veel. Na mezelf toegesproken te hebben verliep het een stuk beter.

Daarna volgde een fietsrit van 24 kilometer, die eigenlijk heel soepeltjes ging tot een kilometer voor het einde. Mede door het slechte wegdek kwam mijn stuur los te zitten en als je dan met zo’n 40 kilometer per uur de heuvel afrijd is dat toch niet echt prettig. Het fietsen opgeven wilde ik echter ook niet, dus vaart geminderd en het gewoon rustig aan gedaan.

Na het fietsen begon het rennen, 8 kilometer lang. Lekker langs de kust en op een goed tempo!

Geen flauw idee hoe lang ik erover gedaan heb. Dat maakt ook niet uit. Het was super om te doen en super om de race uit te zwemmen/fietsen/lopen.

Paulien heeft mij vandaag vergezeld met de enkele afstand en die heeft het ook super gedaan.

We werden aangemoedigd door Hammer en Jolies!