koninklijk bezoek

“Kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima hebben vandaag in Nieuw-Zeeland een voorzorgslanding gemaakt op de luchthaven van Nelson. Het paar had net een bezoek afgerond aan Nelson en was op weg naar de hoofdstad Wellington.

De Nieuw-Zeelanders laten zich het hoofd niet op hol jagen door het prinselijk bezoek. Ze ontvangen de Prins van Oranje en zijn vrouw af en toe doodleuk in korte broek.

Het stel is van harte welkom, maar aan overdreven plichtplegingen wordt, behalve het spectaculaire welkomstceremonieel gisteren in Wellington, niet veel gedaan. De Nederlandse immigranten lijken de ongecompliceerde houding te hebben overgenomen.

Vakantie
Eerder deze week was prins Willem-Alexander minder hartelijk toen hij met zijn vrouw tussen de twee officiële bezoeken aan Australië en Nieuw-Zeeland drie dagen vakantie vierde.

Bij het verlaten van een hotel in Queensland, waar ze tijdens deze vakantie verbeleven, stonden een handvol journalisten, een vroege jogger en vijf lokale inwoners het prinselijk paar op te wachten.

Toen een radioverslaggever hun vroeg of zij van Nieuw-Zeeland hadden genoten, reageerde Willem-Alexander tot verbazing van het handjevol aanwezigen: "Dat gaat u niets aan. Dat is privé". De opmerking van de kroonprins deed, volgens Radio Nieuw-Zeeland, meerdere mensen de wenkbrauwen optrekken”

(Met dank aan de NOS)

Beide incidenten werden zelfs in de Nieuw Zeelandse krant vermeld.

Vandaag was het aan ons de eer om Willem en Maxima te ontmoeten. In middagjurk en donker pak arriveerden we bij Villa Maria vineyard. In de ontmoetingshal stonden al enorm veel mensen. Wel een raar gevoel om dan de Nederlandse taal zoveel om je heen te horen. Na een half uur gingen de deuren open waarna de rij met Nederlanders langzaam de andere ruimte binnen kon schuiven om Willen en Maxima een handje te schudden. Ze hadden er echter flink het tempo in en binnen 15 minuten werden we aangekondigd als Mevrouw Carla Ijssennagger en de Heer Jeroen Hammer. Handje schudden en nogmaals handje schudden, klik op de foto en voordat je bedacht hebt wat je kunt zeggen of vragen sta je alweer buiten!

Daarna weer terug de zaal in waar inmiddels dienbladen met wijn en heineken de ronde deden(het was amper 12 uur), en natuurlijk de hapjes. Yes! Haring, gerookte paling bitterballen en kaas.

Na zo’n 15 minuten begaven Willem en Maxima zich onder het publiek. Wij zijn vrij snel daarna weer in de auto gestapt.

Eenmaal thuis gekomen voelde Jeroen zich niet lekker en heeft waarschijnlijk een kleine voedselvergiftiging opgelopen. Tja de zwemtocht naar Nieuw Zeeland is zelfs voor een haring misschien net iets te lang.