wintertime

Dit weekend was het dan weer zo ver. Boarden! We hadden accomodatie geboekt bij Hammer zijn collega, die een huisje heeft in de middle of nowhere maar toch dicht genoeg bij de berg (zie www.dasjager.co.nz). Zulke huisjes worden hier standard voorzien van doorgezakte tweede hands meubels en alles wat maar goedkoop is en je maar in je handen kan krijgen. Maar al met al heeft de eigenaar er toch iets leuks van weten te maken en blijft hij het opknappen. Super plekje!
Het boarden op zaterdag was een hele belevenis. Overmoedig als ik was lag ik al in de eerste run op mijn plaat en zag ik zelfs in daglicht sterretjes. Wel mooi maar niet echt om vrolijk van te worden.
Ik had behoorlijk wat vaart en had niet gezien dat ik van de geprepareerde piste was afgegaan. Op het ijs verloor ik alle controle en landde ik op mijn rug en daarna klapte mijn hoofd tegen de grond. Wat ben ik blij met de helm die ik vorig jaar in Oostenrijk heb gekocht! Na 5 minuten ging het wel weer en heb ik de dag wel kunnen door boarden.
's Avonds echter kon ik geen vin meer bewegen. Mijn hele onderrug is zo stijf als een plank en de spieren in mijn nek en schouders vonden het ook niet echt leuk wat ik gedaan had....

Gelukkig is de berg vandaag gesloten vanwege het slechte weer. Te veel regen en wind.

De Wouda's zijn inmiddels weer in Nederland. Het blijft toch een raar iets, de ene dag zitten ze nog in NZ en letterlijk de volgende dag al weer in het vertrouwde warme kikkerlandje.